Bewust zwanger en toch twijfel over abortus

Moderators: Polly, Hanmar, EvelijnS, Shanna, Dani, benangelique, Ladybird

 
 
Boompje1985
Berichten: 4638
Geregistreerd: 23-09-11
Woonplaats: Arnhem

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 08:20

Mijn ICSI behandeling viel reuze mee ook de hormonen had ik weinig last van. En de punctie was zo gedaan en daarnaast een bevalling is veel heftiger en een gehandicapt kind ook. Ik snap gewoon niet dat je deze keus hebt gemaakt. Ik zou elk ongemak voor mezelf kiezen als er een grote kans op een gezond kind is. En daarnaast wil ik je heel veel sterkte wensen want dat zul je hard nodig hebben wat je keuze ook zal zijn!

It’s okay to dislike someone, or even to dislike someone for no reason. But it’s not okay to disrespect, degrade, and humiliate that person.


XFiemoX
Berichten: 4531
Geregistreerd: 26-09-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 08:20

Precies dit wat er ook door mijn gedachte heen gaat. En dan heb ik 2 zoons van 9 en bijna 7 jaar, en zwanger van mijn 3e voor mijn vriend zijn 1e. Echt ondanks ik al 2 zwangerschappen gehad heb, heb ik begin van mijn 3e zwangerschap zo mijn angsten gehad van hoe ik ook precies me voelde bij mijn vorige 2 van wat als het mis gaat. Nu ik naar mijn 2 zoons zo kijk en uitkijkend naar mijn 3e keer de bevalling maar deze 3e keer sta ik goed onder begeleid in het Bovenij ziekenhuis omdat ik een Gastric bypass heb gehad afgelopen feb.2016.

Mijn vriend had in principe al 2 kinderen kunnen hebben, maar zonder zijn medeweten heeft zijn ex achter zijn rug om 2x toe abortussen laten doen. Nou hoeveel verdriet hij er daar wel niet om gehad heeft is niet te beschrijven.

Maar hij is nu ook heel blij wij samen krijgen een dochter en dus voor mijn jongens een zusje, en mijn vriend beschouwt mijn jongens als zijn liefdevolle 2 bonus zoons <3

tita schreef:
Poehhh

Wat heftig ik heb geen woorden voor je en ik ga ook geen mening geven.

Maar...... ik weet wel.....kijkend naar mijn zoontje van 1 als hij komt te overlijden dan heb ik een vreselijk pijn en verdriet dan hoeft het niet meer van mij. Ik zou zoiets niet kunnen verwerken en zou zoiets ook niet op de voorhand willen weten
Mijn hummeltje <3

12-05-2010 <3,22-09-2012 <3 30-09-2019 <3

Maartje1990
Berichten: 19478
Geregistreerd: 05-06-06
Woonplaats: Kessel (Limburg)

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 08:25

Zwangerschaps diabetes gaat over alleen heb je meer kans op gewone diabetes

[LZP] Getrouwd dankzij bokt
''Pak m'n hand maar''
spelvouten worten mede mogeluk gemaakt door mein moobiel :) excuses voor het ongemak
[BB-HK] [VOLG] konijnenparadijs in de maak!

J0anieke
Berichten: 3049
Geregistreerd: 22-11-09
Woonplaats: Overal waar het leuk is

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 08:27

Ik heb even gegoogled, en OCT-deficiency is aangetoond met NIPT in een Amerikaans onderzoek. OCT is dus waarschijnlijk (afhankelijk van hoe betrouwbaar het experiment is geweest) met NIPT aan te tonen. Geen idee of ze dit in NL toepassen. Misschien dat je dit na kunt vragen. Bron: http://clinchem.aaccjnls.org/content/cl ... 1.full.pdf

Sterkte TS!

    Alana. ♡

poes
Berichten: 18313
Geregistreerd: 23-01-04
Woonplaats: Gent

Re: Bewust zwanger en toch twijfel over abortus

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 08:34

Heeft iedereen met kinderen zich hier dan eerst uitgebreid laten testen, leefde die perfect gezond en is die ook vroeg aan kinderen begonnen? Want anders heb je echt geen recht op oordelen... en dan nog.

Sterkte TS. Je zit in een situatie waar de ideale keuze momenteel niet bestaat.

"I say the forces of this planet all were bound in this cat" (Zita Swoon)
I guess I wish you well, a little bit of heaven and a little bit of hell...

DeMolenhoek
Berichten: 9030
Geregistreerd: 22-01-11
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 08:36

Ik ben getest geweest ivm de genetische problemen in de familie. :j Ik was 25 en had een perfecte placenta door gezond te leven. Maar wat je vraagt is een dooddoener hoor. Ik snap niet dat mensen dit een normale keuze vinden?

Cayenne
Vlinderlicht
Berichten: 92837
Geregistreerd: 08-08-03
Woonplaats: Haaren (NB)

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 08:40

poes schreef:
Heeft iedereen met kinderen zich hier dan eerst uitgebreid laten testen, leefde die perfect gezond en is die ook vroeg aan kinderen begonnen? Want anders heb je echt geen recht op oordelen... en dan nog.

Sterkte TS. Je zit in een situatie waar de ideale keuze momenteel niet bestaat.


Bij ons in de familie is oa autisme aanwezig (zelf heb ik het niet, maar beide broers wel). Ook zijn er nog andere genetische problemen (oa hartproblemen in de familie van mijn man) waardoor we er bewust voor hebben gekozen om niet aan kinderen te beginnen. Het risico is gewoon te groot.

*\o/* Goede eitjes, slechte eitjes: Een nieuw kweekseizoen met de knaagkanaries! *\o/*
"Alles van waarde is weerloos" ~Lucebert

_San87_
Berichten: 20681
Geregistreerd: 18-05-09
Woonplaats: Het strand

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 08:42

poes schreef:
Heeft iedereen met kinderen zich hier dan eerst uitgebreid laten testen, leefde die perfect gezond en is die ook vroeg aan kinderen begonnen? Want anders heb je echt geen recht op oordelen... en dan nog.

Sterkte TS. Je zit in een situatie waar de ideale keuze momenteel niet bestaat.

Die vergelijking gaat scheef. Deze situatie gaat om iemand die weet dat ze een ernstige genetische afwijking heeft met alle risico's van dien en er toch voor kiest natuurlijk zwanger te worden.

*Burp*

poes
Berichten: 18313
Geregistreerd: 23-01-04
Woonplaats: Gent

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 08:44

DeMolenhoek schreef:
Ik ben getest geweest ivm de genetische problemen in de familie. :j Ik was 25 en had een perfecte placenta door gezond te leven. Maar wat je vraagt is een dooddoener hoor. Ik snap niet dat mensen dit een normale keuze vinden?


Wat normaal is en wat niet probeer ik me altijd zo ver mogelijk vandaan te houden.

Ik snap maar al te goed dat mensen hier wat van denken maar ik denk dat TS ook recht heeft op haar eigen keuzes en eventueel heroverwegen ervan.

Veel mensen krijgen onverwacht een ziek kind of erger. Nochtans is dat ook maar een kwestie van kansberekening. Vanaf hoeveel % is het dan wel ok vraag ik me af?

"I say the forces of this planet all were bound in this cat" (Zita Swoon)
I guess I wish you well, a little bit of heaven and a little bit of hell...

DeMolenhoek
Berichten: 9030
Geregistreerd: 22-01-11
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 08:49

Nee, die vergelijking gaat scheef. Het gaat niet over van hoeveel % is het ok. Het gaat er over dat 2 volwassen mensen hiervan wisten, de mogelijkheden hadden om deze ziekte niet door te geven (met 25% kans op dood onder 1 jaar en 25% kans op chronisch ziek) maar dit niet wouden omdat ze geen traject in wouden gaan die extra inspanning vraagt.

Van zodra je weet dat er iets dergelijk in de genen zit ga je testen en ga je voor de veilige optie. Ook al is de kans maar 5% dat jou kind het krijgt. Het zou maar bij die 5% horen terwijl dit perfect had kunnen voorkomen worden.

Gokken doe je in het casino. Niet met het leven van een kind.

luuntje
Berichten: 9719
Geregistreerd: 18-08-04
Woonplaats: Nieuw-Vennep

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 08:51

Kan jij leven met een ziek kind?

Ik kreeg toen onze zoon 7 jaar was een diagnose van een erfelijke bindweefselziekte.
Met 50% kans om het door te geven.
Zoon heeft het dus ook. Ik wist het niet. Anders was er geen kindje gekomen.
Ik vind het zo verdrietig om te zien dat zijn lijf zulke problemen heeft.

[o]

troi
Berichten: 14767
Geregistreerd: 12-09-08
Woonplaats: Boven Zwolle

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 08:53

DeMolenhoek schreef:
Nee, die vergelijking gaat scheef. Het gaat niet over van hoeveel % is het ok. Het gaat er over dat 2 volwassen mensen hiervan wisten, de mogelijkheden hadden om deze ziekte niet door te geven (met 25% kans op dood onder 1 jaar en 25% kans op chronisch ziek) maar dit niet wouden omdat ze geen traject in wouden gaan die extra inspanning vraagt.

Van zodra je weet dat er iets dergelijk in de genen zit ga je testen en ga je voor de veilige optie. Ook al is de kans maar 5% dat jou kind het krijgt. Het zou maar bij die 5% horen terwijl dit perfect had kunnen voorkomen worden.

Gokken doe je in het casino. Niet met het leven van een kind.


Idd ja! Wat stelt een beetje ongemak voor als daarmee je kind niet tot de dood veroordeeld in 25% van de gevallen. Bizar hoor!

Relaxed
Berichten: 18798
Geregistreerd: 01-06-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 08:59

De man van mijn nicht heeft Huntington, grote kans dat kind het ook zou krijgen. Zij hebben dus IVF gedaan waarbij dmv test is vastgesteld dat het embryo geen drager van Huntington is. Hun zoon is dus gezond en zal geen Huntington krijgen. Haar man is inmiddels vrij ver in het stadium met zijn Huntington en het is echt heel erg zwaar, zij staat er nu alleen voor qua opvoeding. Echter heeft hij tot zijn 30e gewoon een gezond en goed leven gehad.
Het traject was pittig, heeft 6 jaar geduurd, inmiddels begon de leeftijd van mijn nicht ook te tellen, maar voor hun was de keus heel simpel. Alleen op die manier wouden ze zwanger worden, absoluut geen optie om via de natuurlijke weg zwanger te worden, want ze wouden echt geen kind met (grote kans op) Huntington.

Dus ja, ik vind je keuze echt heel erg vreemd (druk ik me nog netjes uit) Zoals DeMolenhoek het omschrijft, gokken doe je in het casino..

Ierpier
Berichten: 1615
Geregistreerd: 28-09-10

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 09:00

Het is how keuze om te maken. In mijn ogen verandert het feit dat het misschien niet handig was om dit pas na te zwangerschap te bedenken of dat je "bewust" hiervoor hebt gekozen niks aan de goede redenen om voor abortus te kiezen. Als jij voelt dat je hierin een fout hebt gemaakt, heb je nu die kans om dat recht te zetten en jezelf en een kindje mogelijk een hoop pijn te besparen. Maar ik ben dan ook vrij makkelijk over abortus, zeker in vroege stadia van de zwangerschap.

Bespreek het met mensen om je heen en experts en doe wat voor jou goed voelt.

{இ}ڿڰۣ-ڰۣ~—
Now I'm running away my dear
From myself and the truth I fear

Tiggs
Berichten: 3291
Geregistreerd: 30-05-11

Re: Bewust zwanger en toch twijfel over abortus

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 09:04

TS ik snap écht niet hoe je de keuze hebt kunnen maken om op de gewone manier zwanger te worden. Ik kan er meer over zeggen, maar dat doe ik maar niet.

Het lijkt mij slim om nu zo snel mogelijk met je geneticus en andere medisch specialisten te gaan praten. Is je afspraak aanstaande maandag of die week erop? In het laatste geval zou ik proberen de afspraak te vervroegen, hoe eerder je overal mee bent hoe beter.

Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.
P. Langkous

Ygritte
Berichten: 646
Geregistreerd: 11-06-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 09:22

Lieve TS, ik kan niet voor je beslissen wat je moet doen.

Persoonlijk vind ik dat een kind krijgen een hele grote verantwoordelijkheid is. Je bent verantwoordelijk voor een heel nieuw leven, en in elk geval de eerste 18 jaar (+ 9 maanden zwangerschap, als dat van toepassing is) volledig verantwoordelijk om dat leven de optimale start te geven. Dat is een grote taak, als ouder.

Als ik in jouw schoenen stond, zou ik redeneren vanuit het kind, die 80 jaar een leven moet leven met de start die je geeft. Het gaat er niet alleen over of je zelf kunt "leven" of zorgen voor een (ernstig) gehandicapt kind (voor 18 jaar of, als het kind zorg-afhankelijk blijft, je hele leven), maar ook of je er achter kan staan dat je verantwoordelijk bent voor de start van je kind.

Natuurlijk kun je niet alles onder controle houden en kunnen dingen altijd gebeuren (ongelukken of dingen die misgaan), maar voor de meeste "normale" zwangerschappen is de kans dat er iets misgaat enkele procenten: bij deze zwangerschap is dat al 50%, met dan ook nog kans dat het een zeer ernstige handicap is waaraan het kind kan overlijden.

Persoonlijk zou ik dat een heel hoog risico vinden. Ik zou me een gesprek voorstellen met het kind, waarin ik die voorstel als weldenkende volwassene, en waarin ik de risico's uitleg: 25% kans op jong overlijden, 25% op chronisch ziek. Als dit bijvoorbeeld het mogelijke gevolg is van een medische ingreep, zouden veel mensen toch 'nee' zeggen tegen de medische ingreep. Ik zou persoonlijk moeilijk kunnen leven met de verantwoordelijkheid voor zo'n groot risico, zeker als het falikant misgaat. Nogmaals: 25% kans op vroegtijdig overlijden is echt een hoog risico (wat kan verklaren waarom de artsen zwangerschap af hebben geraden) de meeste zwangerschappen hebben slechts enkele procenten risico's op welke afwijking dan ook.

Natuurlijk is ook een abortus iets wat je niet "zomaar" doet, maar ik zou deze situatie niet "zomaar" vinden.

Een zwangerschap met ICSI/IVF is in dit geval een goede optie, waar ik voor gegaan zou zijn.

In elk geval lijkt me een goed idee om te praten met de artsen, die beter kunnen inschatten en ook uitleggen waarom zij bepaalde adviezen geven, en ook met je man.

Veel sterkte en wijsheid, TS. :(:)

lizy29
Berichten: 4412
Geregistreerd: 05-03-12
Woonplaats: Het land van du vin, du pain, du Boursin

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 09:26

Varekaj schreef:
TS denkt er NU wel over na, wil zich laten begeleiden door experts en houdt rekening met de gevolgen die er kunnen zijn.
Akkoord, dat had ze beter kunnen doen voor ze de horizontale tango ging dansen. Dat staat als een paal boven water.
Maar ze laat het niet op zijn beloop gaan. Ze zegt niet "ik zie wel waar het schip strandt" en ook niet "we doen het gewoon opnieuw als het misgaat". Ze gaat wat doen met de kennis die ze heeft om van daaruit de beste keuze te maken en niet "ik wil dit kost wat kost en hoe het kind eruit komt zal me worst wezen".

Dat verschil wou ik graag aankaarten. Ze heeft zich laten beïnvloeden door de hormonen, tja. Niet echt verstandig nee.
Maar ik heb 1000x liever dit, met iemand die de verantwoording alsnog wil opnemen, dan iemand die gewoon de ogen sluit en struisvogel gaat spelen.


Absoluut met je eens hoor Varekaj. Liever nu er goed over nadenken dan de potentiële gevolgen compleet negeren.

En over het afbreken na de 20 weken, echt niemand doet dat voor de lol. Maar als je daarmee je toekomstige kind een leven vol lijden kan besparen kan ik daar alleen maar vol achter staan.

_San87_
Berichten: 20681
Geregistreerd: 18-05-09
Woonplaats: Het strand

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 09:32

poes schreef:
DeMolenhoek schreef:
Ik ben getest geweest ivm de genetische problemen in de familie. :j Ik was 25 en had een perfecte placenta door gezond te leven. Maar wat je vraagt is een dooddoener hoor. Ik snap niet dat mensen dit een normale keuze vinden?


Wat normaal is en wat niet probeer ik me altijd zo ver mogelijk vandaan te houden.

Ik snap maar al te goed dat mensen hier wat van denken maar ik denk dat TS ook recht heeft op haar eigen keuzes en eventueel heroverwegen ervan.

Veel mensen krijgen onverwacht een ziek kind of erger. Nochtans is dat ook maar een kwestie van kansberekening. Vanaf hoeveel % is het dan wel ok vraag ik me af?

De kans op een ziek kind is voor een gezond stel procentueel vele vele malen kleiner dan de enorm grote kans die TS willens en wetens heeft genomen.

Het gaat er niet om welk percentage nog okay is, het gaat erom dat je je bedenkt dat er een enorm grote kans is dat jij je kind een slechte start op leven geeft, een leven vol ongemakken, een enorm grote kans dat je kind binnen een jaar overlijdt. Laat staan de risico's voor eigen gezondheid die deze zwangerschap extra met zich meebrengt.

*Burp*

KimD
Berichten: 13734
Geregistreerd: 02-01-10
Woonplaats: Vijlen

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 09:33

DeMolenhoek schreef:
Ik vind het spijtig dat je voor de natuurlijke weg hebt gekozen. 50% kans bij een jongen op nog geen jaar worden. 50% kans bij een meisje voor levenslang ziek te zijn. Pfieuw... Dat moet je een kind niet willen aandoen :n Ik kom misschien hard over maar ik vind dat je geen verstandige keuze hebt gemaakt. Je tekent misschien een kind levenslang. Waarom heb je die keuze gemaakt? Ben naar wel benieuwd naar.

Nu goed, nu is het kind onderweg dus ja... Kun je er mee leven indien het een jongen blijkt te zijn? En wat als hij alle pech tegen heeft? Kun je daar dan ook mee leven? Een zwangerschap uitdragen van een niet levensvatbaar kind? Alle emotie daar rond? Pfieuw, ik vind het echt heel heftig dat je deze keuze hebt gemaakt. Zeker met de wetenschap van vandaag had dit kunnen voorkomen worden. Ik heb verder geen tips voor jou. Ik duim heel erg hard dat, wat het ook mag zijn, het de goede 50% mee heeft. Wanneer weet je of het een drager is of niet?


Mee eens, en buiten dat je het kindje misschien een 'levenslang' geeft, geef je dat jezelf ook, want de zorg moet je toch blijven dragen.

Op abortus rust een groot taboe, maar de optie is er wel! En in veel gevallen zijn vrouwen blij dat die optie er is.

Het is als buitenstaander makkelijk praten, maar ik denk dat ik in jouw situatie voor abortus zou kiezen.

Wat een hondenleven! Volg jij ons al?

dees_daan
Berichten: 15693
Geregistreerd: 21-02-05
Woonplaats: Friesland

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 09:51

Ik vind het wel heel knap dat je hier een topic over opent en zo eerlijk bent TS, wat dat betreft heb ik wel echt respect voor je want makkelijk zal het niet zijn en dat je verschillende meningen te verwerken zou krijgen wist je waarschijnlijk zelf ook wel van te voren.

Mijn idee over kinderen krijgen is wel een beetje zoals meerdere mensen er hier over denken, ik zou dus alle begrip voor een abortus hebben en dat alleen maar een hele verantwoorde keuze vinden. Ik vind (en dat is echt mijn persoonlijke mening) dat er al genoeg mensen op de wereld zijn en dat bewust kiezen voor een ziek kind eigenlijk heel egoïstisch is.. Mede om die reden heb ik ook geen drang om kinderen te krijgen terwijl er met mijn aandoening prima te leven is, (ik heb migraine) ik heb alleen af en toe wel momenten dat ik even met medicijnen ga slapen en ik moet er niet aan denken om naast mijn werk en het huishouden ook nog kinderen te hebben want ik weet van mezelf dat ik dat niet ga trekken, dat met het feit dat het bij mij ook erfelijk kan zijn heeft mij wel doen besluiten dat ik het niet wil. Ik zal er niet gelukkiger op worden door de extra druk, mijn eventuele kind zal ook tegen dingen aanlopen mocht het wel doorgegeven worden en ik heb de drang gewoon niet om dan alsnog een kind op de wereld te zetten. Voor mensen zonder aandoeningen is het soms al lastig om echt de draai te vinden in de maatschappij, ik denk dat dat voor mensen met een aandoening of ziekte alleen maar moeilijker is over het algemeen gezien en dat dat ook iets is om niet te licht over te denken want ook daar zal je je kind mee belasten als je het wel doorgeeft en het een meisje is.. Ik zie dus vooral heel veel nadelen en risico's en het is aan jou en je partner om te bepalen of het dat alles waard is, dat kan niemand anders voor jullie doen.

There is no such thing as a problem breed. However, there is no shortage of 'problem owners'.
~ Cesar Millan

mylittlejoy
Berichten: 2852
Geregistreerd: 23-09-05
Woonplaats: Zoetermeer

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 09:59

Poe, ik schrik een beetje van dit topic....en dat terwijl ik nog helemaal niet in de kinderfase zit en voorstander ben van abortus onder de juiste omstandigheden. Persoonlijk, maar dat hebben anderen ook aangehaald, kan ik niet begrijpen dat je zo makkelijk over de zo grote risico's heen bent gestapt en de redenen die je opgeeft waarom je dat hebt gedaan. Aan de andere kant is het wel positief dat je er nu alsnog bij stilstaat en ik vind het dan ook bewonderingswaardig dat je je verhaal deelt en advies vraagt/hulp zoekt, wetende dat je een bak ellende over je heen krijgt.

Mijn beste vriendin heeft jaren in het IV traject gelopen ivm zwangerschapsproblemen. Niet vergelijkbaar met TS, maar wel een hele hoop ellende mentaal, fysiek en hormonaal. Ik begrijp dan ook dat als je in het ziekenhuis werkt en van dichtbij hebt gezien hoe zwaar dit is, je drie keer bedenkt voordat je zo'n traject ingaat. Daarentegen weegt dat mijns inziens niet op tegen hoe zwaar het mentaal en fysiek is om een chronisch ziek kind of een kind waarvan je weet dat deze niet ouder dan 1 zal worden te krijgen. Om maar niet te spreken van de gevolgen voor het kind zelf.

In de situatie waar je nu zit, denk ik dat je beste optie is om via vlokken- of andere testen te weten te komen of het kind gezond is. Mocht dit niet het geval zijn, zou ik de zwangerschap afbreken en het via de ICSI weg opnieuw proberen. Dit lijkt mij de enige manier voor een gezond kind en een nog enigszins stressvrije zwangerschap.

Hoe dan ook, heel veel sterkte. Ik kan me geen voorstelling maken van hoe zwaar dit nu al voor je moet zijn om door te maken, los van de hormonen die door je lijf gieren.

Adonis B+11 L1+10 L2+19 M1+28 M2+15Z1+1
Escada B+16 L1+19L2+2

tengeltje11
Berichten: 3964
Geregistreerd: 16-06-05
Woonplaats: w-vl,belgie

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 10:05

Je zegt dat je de hele medische en mentale molen niet wou, maar als je een niet gezond kind op de wereld zet, duurt die molen de rest van je leven.... een kind met afwijkingen sleurt je de eerste jaren van arts naar ziekenhuis en terug, hopen zorgen en stress, en dan niet alleen tov jezelf enje partner, maar ook je kind. En geloof me, als moeder wil je gewoon geen zorgen en pijn voor je kind en zou je het dubbele nemen als hè het zo kon wegnemen....

laraxXxemma
Berichten: 4329
Geregistreerd: 23-11-11
Woonplaats: Wakkerdam

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 10:07

Ik vind dat iedereen zo'n keus voor zichzelf moet uitmaken. Of dat nou eigen voorkeur of uit geloofsovertuiging of wat dan ook is. Wat iedereen persoonlijk vindt is leuk en mag ook gevonden worden, maar uiteindelijk moet het wel TS zelf blijven die zelf tot haar keus komt en niet omdat iemand anders het zegt.

Ts heeft gekozen voor natuurlijk zwanger worden. Dat heeft ze lijkt mij met gezond verstand en goed doordacht gedaan. De andere opties heeft ze overwogen. Dat je nu twijfels krijgt lijkt mij vrij normaal voor elke zwangerschap. Denk je dat je nu beter had gevoelt als je wel ICSI had gedaan? En niet alleen nu op dit moment, maar in zijn totaal? Waarom koos je in eerste instantie voor jou keuze? Wat gaf jou de doorslag?
Ga terug naar de basis waarom je hiervoor gekozen hebt. Als je dan nog denkt, ja ik heb echt (voor mijzelf!) een fout gemaakt in die keus doe dan dat stapje terug en ga voor de juiste keus. Of je beseft je waarom je juist wel hiervoor gegaan bent en ga verder vooruit.

Ik weet wel wat ik zou doen maar het is uiteindelijk jouw keus. Ik wens je veel sterkte en wijsheid toe komende tijd.

What sort of weirdo doesn't laugh at it's own jokes?

bigone
Berichten: 21109
Geregistreerd: 03-08-09

Re: Bewust zwanger en toch twijfel over abortus

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 10:23

Of ts dat met haar gezonde verstand heeft gedaan weer ik niet, heb meer het gevoel van geen zin in medische molen dus we nemen de gok. Maar zoals iemand zei, gokken doe je met geld niet met mensenlevens. Komt ook nog bij dat mocht ze een dochter krijgen die drager is dit meisje hetzelfde te wachten staat en je geeft dus de ziekte door ten koste van je eigen gemakzucht. Nogmaals, ik hoop dat jullie bij de mensen horen die een gezond kind krijgen en dan mag je je handen heel hard dichtknijpen . En mochten jullie voor een volgende gaan dan hoop ik dat je verstand boven gevoel laat prevaleren.

Ygritte
Berichten: 646
Geregistreerd: 11-06-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-07-19 10:24

Ygritte schreef:
Lieve TS, ik kan niet voor je beslissen wat je moet doen.

Persoonlijk vind ik dat een kind krijgen een hele grote verantwoordelijkheid is. Je bent verantwoordelijk voor een heel nieuw leven, en in elk geval de eerste 18 jaar (+ 9 maanden zwangerschap, als dat van toepassing is) volledig verantwoordelijk om dat leven de optimale start te geven. Dat is een grote taak, als ouder.

Als ik in jouw schoenen stond, zou ik redeneren vanuit het kind, die 80 jaar een leven moet leven met de start die je geeft. Het gaat er niet alleen over of je zelf kunt "leven" of zorgen voor een (ernstig) gehandicapt kind (voor 18 jaar of, als het kind zorg-afhankelijk blijft, je hele leven), maar ook of je er achter kan staan dat je verantwoordelijk bent voor de start van je kind.

Natuurlijk kun je niet alles onder controle houden en kunnen dingen altijd gebeuren (ongelukken of dingen die misgaan), maar voor de meeste "normale" zwangerschappen is de kans dat er iets misgaat enkele procenten: bij deze zwangerschap is dat al 50%, met dan ook nog kans dat het een zeer ernstige handicap is waaraan het kind kan overlijden.

Persoonlijk zou ik dat een heel hoog risico vinden. Ik zou me een gesprek voorstellen met het kind, waarin ik die voorstel als weldenkende volwassene, en waarin ik de risico's uitleg: 25% kans op jong overlijden, 25% op chronisch ziek. Als dit bijvoorbeeld het mogelijke gevolg is van een medische ingreep, zouden veel mensen toch 'nee' zeggen tegen de medische ingreep. Ik zou persoonlijk moeilijk kunnen leven met de verantwoordelijkheid voor zo'n groot risico, zeker als het falikant misgaat. Nogmaals: 25% kans op vroegtijdig overlijden is echt een hoog risico (wat kan verklaren waarom de artsen zwangerschap af hebben geraden) de meeste zwangerschappen hebben slechts enkele procenten risico's op welke afwijking dan ook.

Natuurlijk is ook een abortus iets wat je niet "zomaar" doet, maar ik zou deze situatie niet "zomaar" vinden.

Een zwangerschap met ICSI/IVF is in dit geval een goede optie, waar ik voor gegaan zou zijn.

In elk geval lijkt me een goed idee om te praten met de artsen, die beter kunnen inschatten en ook uitleggen waarom zij bepaalde adviezen geven, en ook met je man.

Veel sterkte en wijsheid, TS. :(:)


Ik heb nog eens nagedacht, en denk dat ik een voor mij werkend goed voorbeeld heb gevonden, wat beter laat zien hoe ik erover zou denken.

Het kind is namelijk niet alleen een kind waarvoor je verantwoordelijk bent, maar ook een ander mens.

Stel je voor: als je 25% tot 50% kans hebt een ander mens, door seks met diegene te hebben, een chronische ziekte door geven, of een aandoening te geven die ze laat sterven binnen een jaar. Dan ben jij de persoon die verantwoordelijk is voor de ziekte van die persoon. Seks heb je met een persoon waar je om geeft, je partner bijvoorbeeld. Als je partner dit risico zou lopen, zou jij dan seks hebben?

Als het antwoord "nee" is, denk ik ook dat het antwoord "nee" zou moeten zijn voor je kind. Persoonlijk is dat voor mij zo.

Nogmaals, veel sterkte en wijsheid gewenst. Het is geen fijne situatie en geen fijne keuze, maar wel een hele belangrijke.


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Googlebot en 41 bezoekers